خانه / مقالات / نقد و بررسی فیلم «امروز» اثر رضا میركریمی

نقد و بررسی فیلم «امروز» اثر رضا میركریمی

کارگردان : رضا ميركريمي

نویسندگان : رضا ميركريمي, شآدم هر راستين

بازیگران : پرويز پرستويي , سهيلا گلستاني , شبنم مقدمي , حسام محمودي , مديا ذاكري , مريم توكلي , گيتي قاسمي

جوایز:

سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم زن جهت شبنم مقدمی

خلاصه داستان: یونس راننده تاكسیه كهنه كار، در انتها یك روز كاری به زن جوانی یاری می‌كند تا به بیمارستان برسد. غافل از اینكه در بیمارستان اتفاقات بسیار زیاد ی در انتظار اوست.


دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم ایرانی,دانلود فیلم ایرانی,دانلود فیلم ایرانی

امروز برخلاف ادعایش، نه فرمی دارد نه حتی می‌تواند نزدیک به آن نوع مینی‌مالیسمی شود که در امثال شانتال اِکِرمن می‌بینیم. شروع فیلـم با راننده تاکسی است . که زنی بیمار و خسته سوار اتومبیل ش می‌شود . فیلم زیبا ساز جهان پیرامونِ فیلم دیدنی ِ خود را در بین راهروها اتاق‌های بیمارستان قدیمی خلاصه کرده ، کاراکتری را خلق می‌کند که صرفا تا دقیقه پانزده داستان دارد. او برای کمک به زن، سخن از هویتِ واقعی خویش نمی‌گوید، تا انتها در مظنِ انواع توهین‌هایی است که اهالی بیمارستان، به این به اصطلاح شوهرِ ظالم روا می‌دارند. این درحالی است که این شخص می‌توانست در همان دقیقه پانزده، با معرفی خویش به عنوان راننده تاکسی ، به همین میزان باز به زن کمک کند. او سخنی نمی‌گوید. نمی‌گوید زیرا با گفتنش دیگر فیلـم تمام می‌شود و اینجاست که دستِ پنهان کارگردان بیرون آمده، و او را مجبور به سکوت می‌کند . سکوتی که منشا و ش معین نیست . او به شکلی سادومازوخیست گونه، چیزی نمی‌گوید، و می‌گذارد دیگران مدام به او توهین کنند. گویا این کاراکتر آن قدر وجه را بالا می‌بینید، که از نظرش افراد اطرافش، آنقدر کوچک حقیر هستند که ارزشِ جواب دادن درود را نیز ندارند! این تکبر و این خودخواهی، زمانی به اوجِ آزار دادنِ بیننده می‌رسد، که می‌بینیم از نظرِ کارگردان، این گونه یُبس بودن و عبوس بودن و چیزی نگفتن، نشان از شخصیت والای شخص دارد! این یک تلقی متحجرانه، از جنس تلویزیون دهه ۶۰ نیست؟ این عقب گردِ جدی جهت کارگردانی نیست که روزگاری بلد بود داستان بگوید؟ حال او را چه شده که فیلـم ش از دقیقه ۱۵ به بعد، صرفا در عرض حرکت کرده و به شکلِ ملال آوری درجا می‌زند. او را چه شده که از همان ابتدا، به شکلی متظاهرانه، برای فرد ِ عبوسش روضه خوانی می‌کند!این که ببینید چگونه به این فردِ عمیق- که از فرط عمیق بودن سخنی نمی‌گوید! – مدام بوسیله ِ افراد سطحی اطرافش- پرستارها دکترها- توهین می‌شود! در حالی که شمای تماشچنانچه می‌دانید که یونس دارد عملی خیرخواهانه را انجام می‌دهد . فیلـم ساز اینگونه جامعه اطراف خود- بیمارستان نمونه‌ای خلاصه شده و استعاری از جامعه اطراف فیلـم ساز است – را متهم می‌کند . آن‌ها را سطحی می‌شمرد و بوسیله ِ سکوتِ بی مورد بی فرد اصلی‌اش، جامعه را تحقیر می‌کند. این نوع بازی دوپهلو، این برخورد دوگانه، به شدت ریاکارانه عذاب آور است. فیلـم ساز نه براساس یک مجموعه ارتباطات دراماتیک، و نه بر طبق شیوه‌های روایت، بلکه براساس پیش فرضِ به شدت عقب مانده، فیلم جذاب خود را جلو می‌برد. دستِ پنهان کارگردان و فیلم زیبا نامه‌نویس، در تک تک لحظات معین است . و آدم می‌ماند که چگونه می‌شود چنین فیلـم ‌های خنثی و بی مسئولیتی را تهیه . چگونه می‌شود که یک فیلـم ساز، انقدر به شخصیت ‌ها جهان یشان بی تعهد باشد. آنقدر بی تعهد، که آن‌ها را همچنین رها کرده به حال بگذارد . زمان ی این میزان بی توجه یِ خالق را نسبت به مخلوقِ خویش می‌بینیم، این سوال ممکن است جهت مان پیش بیاید، که این‌ها با چه نیرو انگیزه‌ای، چند ماه برای ساختن این تصاویر ابتر و الکن زمان گذاشته‌اند؟ ی که فیلم جالب ساز کوچکترین علاقه‌ای به کاراکترهایش ندارد، زمان ی کوچکترین مسئولیتی نسبت به آن‌ها ندارد، وقتی حال و احوال آن‌ها جهت ش ارزش ی ندارند، پس چطور حاضر شده که در این فراید سادومازوخیستی کمپانی نماید ؟فیلم زیبا امروز آنقدر گنگ نامفهوم است که باید جهت ش تحلیل‌های فرامتنی بتراشیم. بایستی قطعا بنشیینم نمادگشایی کنیم. تا ممکن است عمقِ حرفِ کارگردانمان معین شود! به انتها فیلـم توجه بکنید . زمانی که مرد، بچه – به اقطعا ل خیلی نامشروع را – داخلِ ساک می‌گذارد با خود می‌برد. فیلم جذاب با پلانی درشت از صورت کودک، درحالی که در اتومبیل راننده قرار گرفته، انتها می‌گیرد. در یکی از خوشبینانه‌ترین تحلیل‌های فرامتنی، می‌توان گفت که فیلم زیبا ساز عقیده دارد، نسلِ آینده ایران، همگی بی ریشه ممکن است حتی نامشروع هستند ! نسلی که مادرشان بیمار است و هویتش نامعلوم. نسلی که دارای فردیت نیست، و در بهترین حالت، چنانچه شانس بیاورد، ممکن است توسط ِ یک راننده تاکسی نجات پیدا نماید ! آیا این عمقِ تمام حرف‌های فیلم دیدنی ساز است؟ آیا ما جهت تحقیر نسلِ آینده‌مان- آن به این شکلِ عذاب آور – میلیون‌ها پول صرف می‌کنیم و ماه‌ها زمان هدر می‌دهیم؟ جز تاسف هیچ چیز نمی‌توان گفت..

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

نقد فیلم «رسوایی»

کارگردان: مسعود ده نمکی بازیگران: اکبر عبدی، محمدرضا شریفی نیا، الناز شاکردوست، کامران تفتی خلاصه …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *